Chapelet

De rozenkrans als voorwerp van devotie heeft door de eeuwen heen veel verschillende vormen aangenomen. We hebben het hier over de traditionele rozenkrans van de Heilige Maagd, die ongetwijfeld de meest verspreide is, en die in feite een derde van de rozenkrans uitmaakt, die vaak de voorkeur krijgt vanwege het onhandige gebruik van de laatste. Deze mariale rozenkrans bestaat uit een klein kruisje, gevolgd door een enkele kraal, een reeks van drie kralen, en dan nog een enkele kraal, geregen op een draad of ketting die vastzit aan de top van de staf. Deze korte reeks eindigt meestal op een medaille of plaatje waaruit een grote lus ontstaat, bestaande uit vijf dozijn korrels gescheiden door geïsoleerde korrels. De recitatie van dit type rozenkrans, die kan variëren, wijkt nooit af van het volgende patroon. Op het kruis, een Credo. Op de eerste kraal, een Onze Vader. Op elk van de volgende kralen, een Ave. Op de laatste geïsoleerde kraal, de doxologie Gloria Patri et Filio et Pater. Elk van de korrels van de tientallen komt overeen met een Ave, de tientallen worden gescheiden door het Gloria Patri en een Pater. De staat van bewaring van de onbedekte rozenkrans is gemiddeld, maar het object is bijna compleet en kan naar tevredenheid worden onderzocht. Het kruis en de eerste geïsoleerde kraal zijn verdwenen. De assemblage is ongebruikelijk. De kralen zijn gerangschikt op een messing ketting, die oorspronkelijk verzilverd kan zijn geweest en uit zeer langwerpige S-vormige schakels bestaat. De kralen die overeenkomen met de Ave zijn kleine, ongeveer bolvormige kralen, blijkbaar gemaakt van buxus, doorboord, met een diameter tussen 6 en 8 mm. 30 zijn intact of bijna intact, 4 zijn beschadigd, 3 bestaan alleen in de vorm van fragmenten, en 15 zijn volledig verdwenen. De geïsoleerde korrels zijn gemaakt van messing, gevormd uit vier spoelen, bijeengehouden door kleine metalen onderdelen, van een draad waarop weer strak gewikkelde spoelen zijn gewikkeld. Een van de spoelen die de tientallen scheidt is verdwenen. De cirkel, die ongeveer 64 cm meet, en het rechte deel van de rozenkrans zijn vastgemaakt aan de lussen van een V-vormig stuk, 20 mm hoog en ongeveer 28 mm breed, ook van messing, dat eruitziet als een dicht netwerk. Het dateren van het object wordt nog moeilijker gemaakt door het feit dat de vorm van het kruis, dat voor een bescheiden element van precisie had kunnen zorgen, ons onbekend is. Eén ding is zeker: de organisatie van de rozenkrans in tienen, gescheiden door korrels, dateert pas van het einde van de 15e eeuw, dus dit object kan niet van voor die periode dateren. Pogingen om een datering tussen de 16e en 17e eeuw te suggereren lijken ingewikkeld, gezien het gebrek aan vergelijkingspunten om de zeldzaamheid van een dergelijk archeologisch object te beoordelen. Maar gezien de staat waarin het bewaard is gebleven, bestaat er geen twijfel over dat het een belangrijke vondst is.