Deux fragments de la clef de voûte à l'Annonciation

Op elk van de twee fragmenten van de sluitsteen staat een figuur. Een vrouw, in bas-reliëf afgebeeld, met een lange gele jurk die nog sporen van vergulding vertoont en een grote blauwe mantel met een koord om de hals, neemt haar plaats in tegen de rode achtergrond (gedateerd 19e eeuw). Ze heft haar armen op aan weerszijden van haar lichaam. Op dezelfde rode achtergrond onderscheiden de gouden vleugel, stralende halo, bovenkleed, dalmat en fleur-de-lys een engel op het tweede fragment, links van de sleutel. Het belangrijkste attribuut van de engel, de fleur-de-lys, laat geen twijfel bestaan over de identiteit van de figuur links: het is de aartsengel Gabriël. Tegenover de vrouw in het rechter fragment houdt hij deze bloem tussen hen in, een symbool van maagdelijkheid en zuiverheid. Door haar armen te openen en op te heffen, drukt de vrouw haar verbazing of instemming uit. Er zijn twee mogelijke verklaringen voor de scheur die zichtbaar is aan de bovenkant van het aartsengelfragment: het zou een fylacterie kunnen zijn of de duif van de Heilige Geest. Beide formules werden in de 15e eeuw gebruikt en er zijn ook afbeeldingen van beide componenten. De dynamische voorstelling van de aartsengel, in driekwartperspectief, en zijn gebaren gericht op de Maagd, worden beantwoord door de Maagd, die van voren wordt weergegeven in een stilstaande beweging. Ondanks de beperking van het cirkelvormige frame is de scène, met twee protagonisten die horizontaal met elkaar communiceren, goed leesbaar en is het verhaal duidelijk en effectief. Dus ondanks de verminkingen van deze hoeksteen is de scène begrijpelijk: het is een Annunciatie. Het Evangelie van Lucas (I 26-38) kan worden beschouwd als de essentiële tekstuele bron voor deze afbeelding. Deze voorstelling is niet verrassend in een Cordelierskerk. De Cordeliers hielpen de mariale vroomheid verspreiden en ontwikkelen vanaf de 13e eeuw.