Cul-de-lampe : ange (?)

De hoofdpersonen dragen hetzelfde kledingstuk, een lange alb met een ronde kraag en revers. Het gezicht heeft jeugdige trekken. Het lijkt op engelfiguren uit de 14e en 15e eeuw, maar er is geen iconografisch bewijs om deze hypothese te ondersteunen. De rechterarm van de figuur is achter het hoofd gekromd, zodat de hand op de bovenkant van het haar rust. De behandeling van de figuur is kostbaar in zijn finesse. Kleine ogen met dunne oogleden die niet overlopen en gladde oogbollen, een brede, ronde neus en een kleine, goed gedefinieerde mond zijn fijn gemarkeerd op de gemengde volumes van het ronde hoofd, de volle wangen en kin. Het haar is golvend, nog duidelijk zichtbaar aan de linkerkant van het gezicht en in een pony aan de bovenkant van het voorhoofd. Hoewel de draaiing van de arm van deze figuur onnatuurlijk is, verandert het niets aan het totale gewicht van het lichaam, waardoor op het eerste gezicht de indruk ontstaat dat de hand die zichtbaar is op het hoofd die van een andere figuur is. De scheiding van de protagonisten is onzeker. De dikke, ruime draperieën met hun gebogen plooien verbergen de lichamen, en de vele spaanders en gaten maken het moeilijk om te lezen. Het complexe samenspel van stoffen bedekt vrijelijk een groot oppervlak, dat verder reikt dan de strikte grenzen van de drager. Het onderste deel van de jurken spreidt zich uit over de rechterkant van het blok en hun volumes worden op geen enkele manier beperkt door de vorm van de cul-de-lampe, waarvan de strikte afgeknotte kegelvorm verdwijnt. De breedte, de vrijheid en het gemak van de stoffen zijn allemaal kenmerken van de hoge kwaliteit van deze sculptuur. Dit kenmerk komt ook voor in kleinschalige decoratieve beeldhouwkunst, evenals in beeldhouwwerk rond de 14de en 15de eeuwwisseling. Hoewel de veelhoekige cannelures niet zichtbaar zijn onder het staartstuk en het spel van draperieën ze aan het oog onttrekt, is het beeldhouwwerk toch ondergeschikt aan een decoratieve functie. De gelaatstrekken zijn vergelijkbaar met die uit de jaren 1390 in de Sainte-Chapelle in Vincennes en met verschillende engelen van plaatsen waar gebouwen werden opgetrokken onder het beschermheerschap van Jean de Berry. Deze vergelijkingen versterken de hypothese van een datering rond 1400. Het is interessant om in Les Cordeliers, tegenover het paleis, een productie te vinden die stilistisch vergelijkbaar is met de werken uit het artistieke milieu van Jean de Berry's mecenaat. Er is echter een duidelijke evolutie van de consoles in het paleis naar deze kleine cul-de-lampe. Dit beeld kan daarom niet direct gelinkt worden aan het beeldhouwersatelier van het paleis.